Ένας αγρότης από τη Χαλκιδική μού είπε κάποτε: «Δουλεύω δέκα μήνες για να βγάλω τον ίδιο μισθό με έναν δημόσιο υπάλληλο που δουλεύει οκτώ ώρες.» Και δεν το έλεγε παραπονεμένα — το έλεγε με αγανάκτηση για ένα σύστημα που δεν τον αντιμετωπίζει δίκαια. Ο Έλληνας αγρότης αξίζει καλύτερη τύχη.
Γιατί ο πρωτογενής τομέας βρίσκεται σε κρίση
Η αγροτική οικονομία αντιμετωπίζει συστημικά προβλήματα. Το κόστος παραγωγής ανεβαίνει — ενέργεια, λιπάσματα, νερό — ενώ οι τιμές στον παραγωγό παραμένουν χαμηλές λόγω των ενδιαμέσων που «τρώνε» το περιθώριο. Η Ευρωπαϊκή Αγροτική Πολιτική δίνει επιδοτήσεις, αλλά αυτές συχνά δεν φτάνουν στον μικρό αγρότη — πηγαίνουν σε μεγάλες αγροτικές εταιρείες.
Επισιτιστική ανεξαρτησία — εθνικό ζήτημα
Η Ελλάδα εισάγει τρόφιμα που θα μπορούσε να παράγει μόνη της. Αυτό δεν είναι μόνο οικονομικό πρόβλημα — είναι εθνικής ασφαλείας. Μια χώρα που δεν μπορεί να θρέψει τον εαυτό της είναι εξαρτημένη. Η αγροτική πολιτική πρωτογενής τομέας Ελλάδα πρέπει να γίνει στρατηγική επιλογή — όχι παρελθοντολογία.
Τα ελληνικά προϊόντα έχουν αξία παγκοσμίως
Το ελληνικό ελαιόλαδο, το φέτα, τα φρούτα της Κεντρικής Μακεδονίας, τα θαλασσινά — είναι προϊόντα με παγκόσμια αναγνώριση. Το πρόβλημα δεν είναι η ποιότητα — είναι η οργάνωση και η διαφήμιση. Χρειαζόμαστε ελληνικά «brands» που να ανταγωνίζονται στο εξωτερικό.
Τι προτείνουμε για τον αγρότη
- Μείωση γραφειοκρατίας — απλοποίηση αδειοδοτήσεων, επιδοτήσεων και ελέγχων.
- Άμεση σύνδεση παραγωγού-αγοράς — μείωση ενδιαμέσων που «τρώνε» το περιθώριο κέρδους.
- Ενίσχυση εξαγωγών αγροτικών προϊόντων — ελληνικά brands στη διεθνή αγορά.
- Έξυπνη γεωργία — τεχνολογία που μειώνει κόστος και αυξάνει απόδοση.
- Αξιοπρεπής τιμολόγηση στον παραγωγό — τέλος στη λογική «φτηνά για να πουλάμε».
Για τις επενδυτικές ευκαιρίες στον πρωτογενή τομέα, δείτε αυτό το άρθρο.
Ο αγρότης είναι η ραχοκοκαλιά της χώρας
Ο αγρότης δεν ζητά προνόμια. Ζητά ένα δίκαιο σύστημα που να του επιτρέπει να δουλεύει, να παράγει, να αμείβεται αξιοπρεπώς. Αυτό είναι και το αίτημα της Φωνής Λογικής: ένα κράτος που αφήνει τον παραγωγό να δουλέψει ελεύθερα — χωρίς γραφειοκρατία, χωρίς εμπόδια, με δίκαιους όρους ανταγωνισμού.
