Η Κεντρική Μακεδονία δεν αποτελεί απλώς μία γεωγραφική περιφέρεια. Αποτελεί την καρδιά της παραγωγικής Ελλάδας. Από τον πρωτογενή τομέα και τη μεταποίηση μέχρι τη βιομηχανία, τις εξαγωγές και την καινοτομία, διαθέτει όλα τα συγκριτικά πλεονεκτήματα για να πρωταγωνιστήσει σε ένα νέο αναπτυξιακό μοντέλο. Αυτό που της έλειψε δεν ήταν οι δυνατότητες, αλλά μια σταθερή πολιτική που θα στηρίζει την παραγωγή αντί της διαρκούς κατανάλωσης.
Η παραγωγική οικονομία δεν αποτελεί ιδεολογική επιλογή. Είναι η ουσιαστική απάντηση στη φτώχεια, στην ανεργία και στη φυγή των νέων επιστημόνων. Κάθε επιχείρηση που παράγει, κάθε αγρότης που εξάγει, κάθε βιοτεχνία που επεκτείνεται και κάθε νέα καινοτόμος εταιρεία που δημιουργεί ποιοτικές θέσεις εργασίας συμβάλλει σε μια οικονομία με πραγματικές βάσεις και όχι σε μια ανάπτυξη που εξαντλείται στα επιδόματα.
Η Θεσσαλονίκη μπορεί να εξελιχθεί στον σημαντικότερο παραγωγικό και επιχειρηματικό κόμβο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Η γεωγραφική της θέση, το λιμάνι, τα πανεπιστήμια, η επιχειρηματική της παράδοση και η πρόσβαση στις αγορές των Βαλκανίων αποτελούν στρατηγικά πλεονεκτήματα που η χώρα οφείλει να αξιοποιήσει.
Η πρότασή μου είναι συγκεκριμένη, Επανεκβιομηχάνιση με σύγχρονα και περιβαλλοντικά βιώσιμα πρότυπα, ενίσχυση της αγροδιατροφικής αλυσίδας από το χωράφι έως το ράφι, στήριξη των εξαγωγών μέσω ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών εργαλείων και διπλωματικών δικτύων, ενίσχυση της καινοτομίας, των hubs επιχειρηματικότητας και των startups, καθώς και αποφασιστική καταπολέμηση των καρτέλ και κάθε εναρμονισμένης πρακτικής που στρεβλώνει τον υγιή ανταγωνισμό.
Ταυτόχρονα, απαιτείται μια ψηφιακή δημόσια διοίκηση που εξυπηρετεί τον πολίτη και την επιχείρηση σε ώρες και όχι σε μήνες, απλοποίηση της πρόσβασης στο ΕΣΠΑ, στον Αναπτυξιακό Νόμο και στα εργαλεία venture capital, ώστε η χρηματοδότηση να φτάνει σε όσους πραγματικά παράγουν και επενδύουν.
Η ανάπτυξη οφείλει να συνδυάζεται με την περιβαλλοντική ευθύνη και την κοινωνική συνοχή. Η Κεντρική Μακεδονία μπορεί να γίνει η ατμομηχανή της ελληνικής οικονομίας. Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη να μάθει να επιβιώνει. Έχει ανάγκη να παράγει, να εξάγει και να δημιουργεί
